Ranap Jiwa

Aku panjat bulan bintang
Semata mahu jeritkan sayang
Aku tunggu siang datang
Semata kau yang suka terang

Yang sebenarnya
Aku belum berhenti
Aku masih redah ombak gagah laut mati
Aku masih langgar awan yang melangit tinggi

Aku masih mimpi
Walau tengahari
Mimpi kau datang lagi
Walau berulang kali
Aku bangun buka mata
Dengan rasa sayu hati

Ranap jiwa 
Hati binasa

Cuba kau cerita macam mana?
Buat aku bisa lupa?
Rasa yang kau pernah bagi ni berbisa,

Parah aku luka.